1973

In the end of January when driving down Queens Boulevard, Paul invented the name of the band - KISS. Gene's proposal (FUCK) was rejected. In June the band recorded a demo tape at the Electric Ladyland Studios in New York City with Eddie Kramer. It was obvious that Paul and Gene called the shots. But Peter and Ace just did what they had to do. Their manager was Bill Aucoin, former producer of the TV show „Flipside with Howard Marks”. Later he became one of the band's financial managers. Aucoin made sure that Neil Bogart, a friend of him was about to set up his own record company. Fortunetely, he reached a copy of the demo tape. Bogart had just decided on a name for his new record company. A record’s name was „KISS”. It was going to be issued by Casablanca Records & Filmworks. In October they started recording the first album „KISS” in Manhattan. Three weeks later the LP had been recorded. It consisted of songs composed by Gene and Paul. KISS first real big show was at New Year's Eve. They were opening the performance for Blue Oyster Cult, sharing the bill with a young Iggy Pop. During his firebreathing act Gene Simmons' hair caught fire for the first time in his career and the crowd went mad.

Jadąc pod koniec stycznia Queens Boulevard, Paul wymyślił ostateczną nazwę zespołu – KISS. Propozycja Gene’a (FUCK) została odrzucona. W czerwcu zespół nagrał taśmę demo w studio Electric Ladyland Studios w Nowym Jorku u Eddie’ego Kramera. Stało się jasne, że Paul i Gene wiedli prym w zespole. Jednak Peter i Ace po prostu robili to, co do nich należało. Ich pierwszym menedżerem był Bill Aucoin, były producent telewizyjnego show „Flipside with Howard Marks”. Później został on jednym z menedżerów finansowych zespołu. Aucoin był pewny, że Neil Bogart, jego przyjaciel, miał właśnie powołać do życia własną wytwórnię płytową. Na szczęście, kopia taśmy demo KISS dostała się w jego ręce. Bogart zdecydował też o nazwie swojej wytwórni tj. Casablanca Records & Filmworks. Pierwsza wydana przez niego płyta KISS miała taki sam tytuł, jak nazwa zespołu. W październiku muzycy zaczęli nagrywać ten pierwszy album na Manhattanie. Trzy tygodnie później płyta została nagrana. Zawierała ona piosenki skomponowane przez Gene’a i Paula. Pierwszy wielki koncert KISS miał miejsce w Sylwestra. KISS wystąpili jako kapela otwierającą imprezę muzyczną, której gwiazdą numer jeden był wtedy zespół Blue Oyster Cult. Wystąpili także obok młodego wtedy Iggy Pop’a. Podczas zapierającej dech w piersiach sztuczki włosy Gene’a Simmonsa zapaliły się po raz pierwszy na scenie, a publiczność oszalała.

1974

the star on Paul Stanley's face

In early January KISS re-opened the old Fillmore East in New York City. This time Paul (adviced by Neil Bogart) had changed his make up from the star on his right eye to a bandit or Lone Ranger-type mask. After the show a huge party was held for the press. The record was mixed and pressed on February 1. It was available in stores less than three weeks later. It would rank lowly 87th in the U.S. charts. Meanwhile Paul, unhappy with his new make up, changed it back to the star. When the album came out on February 18, Neil Bogart's Casablanca Records & Filmworks set up a huge party in Los Angeles at the Century Plaza Hotel where a big room was turned into a replica of Rick's Cafe from the movie Casablanca. One day later KISS debuted on television. It was about time they went on a real tour. They had only played in the State of New York so far. They went to Canada to play the entire debut LP live. They showed the audience some spectacular theatre including exploding drumsticks by Peter Criss (a risk behavior, that were stopped after a drumroadie had lost a hand). Since then their shows involved bombs, firebreathing, bloodspitting, levitating drums, explosions, burning guitars, as well as tough rock music. Unfortunetely the bands began refusing to let KISS open for them. The reason was the fact that after seeing the great live shows by KISS the audience wasn't interested in other bands tricks playing gigs with KISS anymore. By September KISS started recording the second album, at the Village Recorder in Los Angeles. It was far away from home (New York City). They lived in a hotel. Moreover the guys were getting homesick. This situation inspired Ace and Paul to compose a track called „Comin' Home”. The album, entitled „Hotter Than Hell”, was available in October . Paul and Gene had written most of the songs on the album. The band quickly started touring again. One day during the tour manager Bill Aucoin informed the band that the new LP wasn't selling anymore. Sales of the album didn't even match those of the first album. There was no choice but to return to New York and start working on the next album immediately. Still low on budget KISS didn't have much time to record the album. They couldn't afford to waste any time. Being short of new material, they reworked two Wicked Lester tracks: „Love Her All I Can” and „She”.

Na początku stycznia KISS ponownie wystąpił na otwarciu dobrze znanego w Nowym Jorku Fillmore East. Wtedy Paul (za poradą Neila Bogata) zmienił swój makijaż na twarzy – namalowaną gwiazdę na prawym oku zastąpił maską typu Samotnego Jeźdźca. Po koncercie KISS zorganizował wielkie przyjęcie dla prasy i innych mediów. Płyta została zmiksowana i zapowiedziana w prasie 1 lutego. Była dostępna w sklepach mniej niż 3 tygodnie później. Uplasowała się jednak nisko, bo na 87 miejscu list przebojów w USA. W międzyczasie Paul, niezadowolony ze swojego nowego make-up’u (maski) zmienił go z powrotem na gwiazdę na prawym oku. Kiedy album został oficjalnie wydany 18 lutego, Casablanca Records & Filmworks Neila Bogata zorganizowała wielkie party w Los Angeles w Hotelu Century Plaza, gdzie wielką halę przekształcono w replikę Cafe Rick’s z pamiętnego filmu pt. „Casablanca”. Dzień później KISS miał swój debiut telewizyjny. Najwyższy czas by KISS wyruszył wreszcie na prawdziwe turnee. Do tej pory kapela grywała tylko w stanie Nowy Jork. KISS wyruszyli więc do Kanady, aby nagrać całą debiutancką płytę koncertową. Pokazali publiczności widowiskowy teatr rockowy, z wybuchającymi pałkami perkusisty Petera Crissa. Odtąd ich show to : wybuchy bomb, zianie ogniem, plucie krwią, unoszenie się w powietrze bębnów, zapalanie się rac i gitar, a także czadowa, głośna rockowa muzyka. Niestety inne kapele rockowe nie chciały, by KISS otwierał ich koncerty. Powodem było to, że po zobaczeniu wielkiego show KISS na żywo, publiczność nie była zainteresowana koncertami innych poza KISS zespołów. Do września KISS pracowali nad drugim albumem w studio Village Recorder w Los Angeles. Było to daleko od ich ukochanego Nowego Jorku. Mieszkali tam w hotelu. Co więcej tęsknili za Nowym Jorkiem. Sytuacja ta zainspirowała Ace i Paula do skomponowani utworu pt. „Comin’ home”. Album zatytułowany „Hotter than Hell” był dostępny w sprzedaży w październiku. Większość piosenek na tej płycie było autorstwa Paula i Gene’a. Zespół szybko ruszył ponownie w trasę. Pewnego dnia podczas trwania trasy menedżer Bill Aucoin poinformował ich, że nowa płyta już się nie sprzedaje. Liczba sprzedanych egzemplarzy „Hotter than Hell” nie dorównywała pierwszej płycie. Nie pozostało KISS nic innego, jak tylko powrócić jak najszybciej do Nowego Jorku i zacząć pracę nad kolejnym albumem. Wciąż niski budżet kapeli sprawił, że KISS nie mieli zbyt wiele czasu na nagranie nowego albumu. Nie znajdując pomysłów na nowy materiał muzyczny, dokonali przeróbek dawnych kawałków Wicked Lester : „Love Her All I Can” and „She”.

References:

- Kiss Kollector Fanclub Holland

- Info printed at the inlays of CDs by KISS